Boşa tartışıp da kendimizi yoruyoruz dostlar…
Oğlunu öldüren adamla “ölen öldü, bu kan parasıdır” diye anlaşan bir baba varsa bu ülkede, ekonomi bozulmasın diye oy verenlere kimse kızamaz…
Can yarası bile parayla iyileşebiliyorsa, beyhude ararsınız demokrasiyi, erdemi, aklı, sağduyuyu…
Bugünkü haberi okudunuz mu bilmiyorum…
3 yaşındaki oğlu, anasının kucağındayken maganda kurşunuyla ölmüş bir baba, “o benim tek oğlumdu ama ölen öldü, biz sanığın ailesiyle para konusunda anlaştık, bu kan parasıdır” deyip de davasından vazgeçmiş…
Ne kadar para aldığını söylememiş, ama kim bilir belki de bir indirim yapmıştır “ayakları alışsın” diye…
İnanın tüylerim diken diken oldu haberi okurken… Ahmet bebeğin gülümseyen resmine öylece bakakaldım…
Bu kadar acı bir gerçeği kabul edemedi, ne zihnim ne de yüreğim…
Hayvanlar bile canı pahasına korurken yavrularını, bir babanın para karşılığı kendi kanından, canından böylesine kolay vazgeçmesi sıkıştırdı kalbimi…
Geceleri yastığa başını koyup da vicdanları sızlamadan nasıl uyur, o parayı verenler de kabul edenler de bir türlü anlamadım…
Ellerindeki kanı temizleseler de parayla, çocuğu kollarında ölen bir ananın yüreğindeki kan lekeleri nasıl temizlenir bilemedim…
Nereye sığınacağımı, kime kızacağımı şaşırdım…
Bir babayı bu duruma getiren düzene mi, hiç sıkılmadan para teklif edenlere mi?
Hepsinden öylesine çok ki…
Bülent Abla’larla “aşk” evliliği yapıp da 20 günde aldatanlar, 20 aylık olmamış bebeğini erkeklere pazarlayanlar, lüks arabalarında basına poz verebilmek için her şeyinden vazgeçmeye hazır gencecik insanlar, hayattaki en büyük gücün ve erdemin para olduğuna inanlar ve de maalesef haklı olanlar…
Yani hak da, hukuk da, insanlık da bugünlerde indirimde dostlar… Üstelik taksitli satış da başlamış… Paranız varsa sakın kaçırmayın…
Sahi siz ne demokrasisinden bahsediyorsunuz Allah aşkına?
Ne Anayasası tartışıyorsunuz, Anaların bile vicdan yasaları tedavülden kalkmışken?
Hangi Irak’a girip de kurtarıyorsunuz sevgi, insanlık, merhamet yüreklerden ırak’ken?
Yoksulluğu yeneceğinizi mi sanıyorsunuz, yürekler böylesine yoksulken?
Yolsuzlukla mı mücadele edeceksiniz, paran varsa her işin hatta canın bile bir “yolu” bulunabilirken?..
Alınmış kan parası, içimde can yarası…
Söz bitti… Ağlıyorum…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder